Ontbinding arbeidsovereenkomst

De twee procedures staan volkomen los van elkaar. De werkgever moet één van de twee kiezen.

Ook de termen die worden gebruikt, verschillen: respectievelijk een ontslagvergunning en ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

De procedure bij de kantonrechter gaat als volgt:
• De werkgever vraagt de kantonrechter de arbeidsovereenkomst te ontbinden.
• De medewerkers van de kantonrechter sturen het verzoek door aan de betrokken werknemer met het verzoek een verweerschrift in te dienen.
• De werknemer stelt een verweerschrift op (het is zeer aan te raden dat te doen in samenspraak met een deskundige op het gebied van het arbeidsrecht!) en stuurt het naar de kantonrechter.
• De kantonrechter nodigt werkgever en werknemer uit op een mondelinge zitting. Daar kunnen ze allebei hun zaak bepleiten en kan de rechter vragen stellen.
• Er volgt een tweede zitting, waar de rechter de uitspraak voorleest. De rechter beslist dan of de arbeidsovereenkomst al dan niet ontbonden wordt, maar ook of de werknemer recht heeft op een ontslagvergoeding. Voor de hoogte van de ontslagvergoeding hebben de gezamenlijke kantonrechters in 1997 de zogeheten kantonrechtersformule afgesproken.

Het is heel goed mogelijk dat de kantonrechter een ontslag niet terecht vindt, maar toch de arbeidsovereenkomst ontbindt wegens ‘verstoorde arbeidsverhoudingen''. Dan is in zijn ogen de relatie tussen werkgever en werknemer zo verstoord dat ze beter uit elkaar kunnen gaan. Meestal betekent dat een extra hoge ontslagvergoeding voor de werknemer.
Het gebeurt ook wel eens dat de rechter het ontslag afwijst, maar korte tijd later de werkgever en de werknemer weer terugziet. De samenwerking lukte niet meer. Dan ontbindt de rechter alsnog de arbeidsovereenkomst en kent hij de werknemer een (meestal hoge) ontslagvergoeding toe.